Terug naar hoofdinhoud

Spotlight

Duane Meade Ocan Spotlight Caribisch

Duane Meade

Deze week Duane Meade, financial consultant en bestuurslid van de Unified St. Maarten Connection.


"Ik heb geluk gehad. Op een donderdag was ik klaar met business management aan de Haagse Hogeschool en de maandag daarna was mijn eerste werkdag als financial accountant bij Patagonia, een Amerikaans kledingmerk. Tweeënhalf jaar reisde ik naar twaalf Europese landen waar ze actief zijn, een geweldige ervaring. Inmiddels werk ik bij het Engelse elektronicabedrijf ao.com. Als financial consultant geef ik advies over de financiële gevolgen van onze Europese activiteiten. Ik hou toezicht op het succes van projecten, analyseer risico's en probeer kosten te verminderen.

Die eerste jaren na mijn afstuderen waren druk. Alles was nieuw en ik probeerde zoveel mogelijk te leren. Na anderhalf jaar had ik iets meer vrije tijd en zocht ik meer contact met St. Maarten. The Unified St. Maarten Connection bleek het juiste manier daarvoor. Ik ben inmiddels twee jaar bestuurslid. USC gaf me bovendien de kans om vaardigheden te leren die niets te maken hebben met financial account management, maar die me wel helpen bij de omgang met mensen op mijn werk en de trainingen die ik geef. Dat vraagt om begrip, inlevingsvermogen en mogelijkheden om mensen te blijven motiveren.”

Helpen

“In vijf jaar tijd is USC uitgegroeid tot een netwerk van young professionals en studenten in Nederland en enkele op St. Maarten. We geven informatie en bieden ondersteuning aan jonge St. Maartenaren, die naar Nederland komen voor hun studie. Voor vertrek is er een workshop van een week op St. Maarten en na aankomst een workshop in Nederland. Belangrijk is de studenten handleiding van USC met up to date informatie over studeren in Nederland. De bibliotheek op St. Maarten en de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag hebben een exemplaar.

Oudere St. Maartenaren zeggen vaak dat zij graag diezelfde kansen hadden gehad. Veel jongeren kiezen ervoor om tijdens hun studie helemaal geen contact te hebben met andere St. Maartenaren, zodat ze zich volledig kunnen richten op hun studie. Of ze gaan juist alleen maar om met St. Maartenaren. Beide keuzes hebben voor- en nadelen. Als je jezelf isoleert, heb je geen invloed op de gemeenschap waar je vandaan komt. Als je alleen maar contact hebt met St. Maartenaren, dan mis je de kans om andere culturen en perspectieven te leren kennen. USC organiseert evenementen en projecten, die een mix zijn van beide keuzes.”

Obstakel

"Mijn kennismaking met Nederland was een cultuurshock. Ik was 17 en kwam als freemover, want ik was te jong voor studiefinanciering. Ik ben later verhuisd naar Den Haag, maar in het begin woonde ik in Nijmegen bij familie. Tegenwoordig is Nijmegen multicultureler, maar toen vond ik het moeilijk om te integreren. Ik had bovendien een eilandsmentaliteit. Ik was gekleed in baggy pants, een extra-extra-extra-large t-shirt en durag op mijn hoofd. In de Caribische gemeenschap was dat geaccepteerd, maar in Nijmegen vroegen mensen zich af wie ik was en wat ik daar deed. Om geaccepteerd te worden, moest ik me aanpassen. Gelukkig had ik op moeilijke momenten steun van mijn familie en ouders. Je hoeft ouders niet altijd om hulp te vragen, want vaak weten ze uit zichzelf wat er nodig is. Als USC adviseren we ouders daarom om te zorgen voor een goede relatie met hun studerende kinderen. Die steun is echt belangrijk. Niet alleen de eerste jaren, maar tot het eind van de studie.''

Inspiratie

"Een drive is nodig om alle mogelijke uitdagingen het hoofd te bieden. Je kunt niet kiezen wat voor uitdagingen dat zijn. De ene tegenvaller zet je op een achterstand van een of twee dagen, maar door een andere tegenvaller is je doel het misschien wel drie of vier maanden verder weg. In mijn werk word ik gedreven door mijn honger naar kennis. Bij USC is zichtbaar resultaat mijn belangrijkste drive. Er is inmiddels een heel sterk netwerk van vrijwilligers. Ouders voelen zich veel zekerder als hun kinderen in Nederland gaan studeren. Betere informatie zorgen voor vragen en gesprekken met meer inhoud. Nu staan we voor de uitdaging om hetzelfde te bereiken op St. Maarten, zodat nog meer mensen er voordeel van hebben.''

Dankbaar

"Ik weet dat het een cliché is, maar zonder mijn ouders zou ik niet zijn, waar ik nu ben in het leven. Je ouders hielpen toen je nog niet kon praten en gaven bescherming toen je jezelf niet kon beschermen. Ze hielpen je om het beter te doen op de lagere school en hielpen later in het voortgezet onderwijs, als je denkt dat je alles beter weet, terwijl dat eigenlijk niet zo is. Zelfs als je eenmaal werkt, kun je nog steeds advies vragen. Relaties en vrienden komen en gaan, maar je ouders zijn de enige constante factor in al die fases van je leven.''

Advies

“Probeer een bijdrage te leveren aan de gemeenschap. Bijvoorbeeld door vrijwilligerswerk. Voor de meeste mensen van mijn generatie duurt het zo'n anderhalf jaar voor ze een baan hebben na hun afstuderen. Waarom zou je wachten, voor je je vaardigheden gebruikt? Werken als vrijwilliger helpt bij het verbeteren van je vaardigheden en het leren van nieuwe vaardigheden. Want ook als je op het allerhoogste niveau een studie hebt afgerond, dan weet je nog niet alles. Er is nog veel te leren, zoals fundamentele dingen over werken op St. Maarten. Door werk als vrijwilliger vind je bovendien vaak sneller een baan, want ook een werkgever ziet dat jij je hebt ingezet.''

Edwina Hodge Ocan Spotlight Caribisch

Edwina Hodge

Deze week Edwina Hodge, store manager bij Parls.com en bestuurslid van de Unified St. Maarten Connection.
 
"Op mijn twintigste kwam ik naar Nederland om in Arnhem bedrijfsadministratie te studeren, maar ik vond mijn stage zo saai en routinematig, dat ik het echt niet meer vol kon houden. Mijn stagebegeleider en leraren zagen het ook en lieten mij een beroepskeuzetest doen voor een opleiding met genoeg uitdaging die bij mijn persoonlijkheid paste. Het werden de studies Junior Accountmanager en International Business Studies. De vier jaar die het eigenlijk zou duren, werden in drie jaar gepropt, die ik uiteindelijk in twee jaar heb afgerond.
Naast mijn studie werkte ik bij de Burger King. Ik maakte snel promotie van trainer naar assistent-manager en manager. Zo kwam ik erachter dat ik het leuk vond om informatie aan anderen over te dragen en aan anderen te vertellen hoe ik bepaalde situaties had ervaren. Om die reden hielp ik ook bij de opvang van studenten in Nederland en ben ik nu betrokken bij de Unified St. Maarten Connection. In 2011 begon ik dus aan de HBO-studie Toegepaste Psychologie. Ik deed twee jaar over mijn propedeuse omdat ik in het eerste jaar mijn enkel brak tijdens basketbal, zodat ik niet alle lessen kon volgen.''

Obstakel
"In 2013 brak ik mijn andere enkel en ging het downhill. De behandeling en genezing duurden erg lang. Mijn orthopeed luisterde niet en wilde een traject volgen met drie injecties in mijn enkel. Toen ik na de eerste injectie zei dat het niet goed voelde, zei hij dat de pijn tussen mijn oren zat. Via mijn huisarts eiste ik een second opinion van een van de beste orthopeden in Nederland. Die bevestigde dat het niet goed zat, maar er was een wachttijd van 41 weken tot een afspraak.
Al die tijd functioneerde ik niet goed op school en kon ik niet werken. Ik had de energie niet meer. Ik liep drie jaar lang met krukken en was te snel uitgeput. Het voelde alsof een trein op volle snelheid op me afkwam, maar dat ik niets kon doen om de botsing te voorkomen. Een schoolpsycholoog stelde vast dat ik depressief was. Het beeld dat ik van mezelf had, klopte niet met het beeld dat ik zag. Ik was teleurgesteld in mezelf en ik kon niet terugvallen op basketbal, dat altijd een steun was geweest.
Na de operatie in 2016 ging het langzaam beter en begon ik weer te denken aan basketbal. Ik raakte weer in een dip, toen ik mijn voet stootte aan een uitstekende steen. Weer was het mis en weer raakte ik in een dip. Dat duurde uiteindelijk tot juli vorig jaar, toen leerde ik om bepaalde dingen los te laten en mijzelf opnieuw te ontdekken. Iets anders te zoeken waar ik voldoening uit kon halen. Ja zeggen tegen alle mogelijkheden die op mijn pad kwamen. Ik ging werken bij Parcls.com, een duurzaam logistiek bedrijf dat de uitstoot van CO2 wil verminderen en de straten minder druk maken. Ik ben inmiddels store manager. Ik wil definitief mijn studie nog wel afronden, maar in mijn eigen tijd.''

Inspiratie
"Basketbal was altijd mijn uitlaatklep. Op het veld was mijn hoofd leeg. Ik dacht niet aan ruzies of problemen, maar alleen aan basketbal. Het gaf een moment van helderheid. Na de wedstrijd of training kon ik altijd heel snel oplossingen vinden voor allerlei situaties. De bioscoop is daar nu voor in de plaats gekomen. Ik ga in mijn eentje naar de film. 's Ochtends, 's avonds, wanneer ik maar tijd heb. Een moment voor mezelf. Een manier om te focussen. Dit jaar heb ik varen ontdekt. Op de verjaardag van mijn vriendin huurden we een motorboot waarmee we over de grachten van Utrecht voeren. Het is heel rustgevend. Niet praten, niet luisteren, maar de boot besturen en genieten. Dat is het leukste aan het leven dat ik dit jaar heb ontdekt. Ik wil nieuwe dingen doen, nieuwe prikkels ervaren. Zo ben ik ook opnieuw gaan acteren. Ik speel in de voorstelling One Happy Kingdom van Ida Does.''

Dankbaar
"Ze zeggen altijd: It takes a village to raise a child. Dat geldt zeker voor mij. Ik ben op St. Maarten opgegroeid bij mijn oma en opa, de ouders van mijn vader. Mijn oma leerde me om dingen niet half-half te doen, maar goed en met plezier. Ook mijn vader, mijn stiefmoeder, ooms en tantes, mensen uit de kerk en leraressen op school waren belangrijk voor mijn opvoeding. Er waren vooral veel sterke vrouwen, die de lat erg hoog legden. Ik heb dat altijd gewaardeerd. Ze leerden me om mezelf te blijven en alles uit het leven te halen wat er in zit. In Nederland heb ik veel te danken aan mijn neef Lemoiro, goede vrienden en de St. Maarten Unified Connection, die eigenlijk een kleine familie is. Toen ik het niet meer trok, hielpen zij me door de dag heen. Ze zorgden dat ik het vol kon houden.''

Helpen
"Ik help als mensen om hulp vragen, maar als ze dat niet doen, dan ben ik niet de persoon om mijn neus in andermans zaken te steken. Als store manager bij Parcls.com draag ik verantwoordelijkheid voor een heel team. Ik ben van acht uur 's ochtends tot acht uur 's avonds bereikbaar om hen te helpen. Ook bij USC coach ik mensen en geef ik advies over manieren waarop ze met situaties om kunnen gaan. Daarnaast heb ik een eigen bedrijf EQ Guidance voor het samenstellen van cv's. Ik help mensen om hun cv's samen te stellen op basis van hun competenties en persoonlijkheid.''

Advies
''Ik verwelkom alle kansen die op mijn pad komen. Ik zeg geen nee, omdat een kans toevallig niet past bij het beeld dat ik van mezelf heb. Dat is ook het beste advies, dat ik aan anderen kan geven. Wijs kansen niet af omdat je het gevoel hebt dat ze niet bij je lange termijn planning passen. Tegen studenten zeg ik daarnaast dat het geen schande is als ze hun eerste jaar niet halen of niet zeker zijn van hun studiekeuze. Sociale normen bepalen dat we op jonge leeftijd moeten kiezen wat we later gaan doen. Maar dat past niet bij iedereen.''
Michelangelo Walter

Michelangelo Walter

Deze week Michelangelo Walter, fitnesscoach, bootcamp-instructeur en voedingsadviseur met roots op Curaçao en in Rotterdam.

"Sinds mijn dertiende ben ik bezig met sport. Opdrukken en buikspieroefeningen op mijn kamer. Ik wilde er toen vooral goed uitzien en dacht niet dat ik mijn geld kon verdienen met fitness. Omdat ik veel bezig was met mijn computer, leek ICT een logische keuze. Ik heb de opleiding afgerond, maar ICT was toch niet echt mijn ding. Ik probeerde de opleiding voor commercieel medewerker en pedagogische medewerker, die ik niet afmaakt en had daarna wat losse baantjes. De omslag kwam toen ik op mijn 22ste naar Curaçao ging. Ik werkte als trainer en begeleider in een sportschool. Het was geweldig. Op zoek naar manieren om nog meer mensen te bereiken, ontdekte ik bootcamp. Terug in Nederland volgde ik de opleiding voor bootcamp instructeur en na mijn opleiding kreeg ik via mijn moeder een opdracht als fitness trainer op Curaçao. Ik werkte zes maanden als fitness trainer en verzorgde daarnaast bootcamps bij Santa Barbara Beach. Het was echt een toffe tijd. Ik had langer kunnen blijven, maar had mijn eigen leven in Nederland. Ik ben dus teruggegaan en mijn eigen bedrijf begonnen. Inmiddels ben ik vijf jaar bezig. Ik geef bootcamps in het Zuiderpark in Den Haag en het Zuiderpark in Rotterdam en ik werk samen met fitnessscholen voor mijn trainingen. Ik heb inmiddels de opleiding voor voedingsadviseur afgerond en volg nu de opleiding voor gewichtsconsulent, zodat mensen een vergoeding kunnen krijgen van hun zorgverzekeraar.” 

Obstakels

"Als tiener ging het wat minder met me. Ik haalde wel goede cijfers op school, al stelde ik al het leren telkens uit tot het laatste moment, maar verder hing ik veel rond op straat. Mijn ouders waren gescheiden en ik zag dat mijn moeder hard werkte, elke dag van 9.00 tot 21.00 uur. Toch bleek het aan het eind van de maand moeilijk om rond te komen. Op straat ging ik dus op zoek naar manieren om snel geld te verdienen en mijn moeder te helpen. Het waren situaties waar je niet in terecht wil komen. Voor dat te ver ging, heeft mijn moeder me in mijn kraag gegrepen en naar Curaçao gestuurd. Van mijn vijftiende tot achttiende woonde ik daar bij mijn oma en opa. Het was een cultuurshock. Ik was mijn vrijheid kwijt. In Nederland ging ik zelf met het openbaar vervoer naar school en hing daarna rond met vrienden in de stad. Als ik geen zin had om naar school te gaan, dan meldde ik mezelf ziek. Op Curaçao werd ik door mijn opa naar school gebracht en gehaald. Voor bijna alles moest ik toestemming vragen. Ik bleef daardoor meer thuis en concentreerde me op school. Eenmaal terug in Nederland was ik volwassener, wijzer en meer gefocust en besloot ik om verder te studeren.''

Dankbaar

"Ik ben mijn moeder dankbaar, want ik weet niet wat er van mij was geworden als mijn moeder me niet naar Curaçao had gestuurd. Inmiddels woont ze weer op Curaçao en ik mis haar wel, maar aan de andere kant heb ik mijn leven hier opgebouwd. Ik heb veel te danken aan mijn opa en oma. Mijn oma is heel modern en open. Ik kon alles aan haar vragen. Mijn opa was een soort tweede vader op Curaçao. Mijn vader is trouwens mijn beste vriend. Hij heeft een nieuw gezin, maar ik heb veel contact met hem want hij woont in Nederland. Hij stimuleert me om door te zetten met mijn eigen bedrijf.

Inspiratie

"Mijn werk geeft me energie. Elke dag weer. Vooral als mensen resultaat boeken. De meeste mensen willen afvallen of gewoon beter in hun vel zitten. Ze willen hun lichaam onder controle krijgen. Bootcamp is ook een sociale bezigheid. Samen bewegen. Ik zie mensen echt veranderen. Ze kunnen helemaal los gaan. Ze kunnen hun ei kwijt. Ik ben een soort therapeut. Extra leuk aan bootcamp is, dat ik veel mensen tegelijkertijd kan helpen. Als personal trainer help je in een dag maximaal acht mensen, maar bij een bootcamp help je makkelijk tien of twintig mensen in een uur. Ik hou ervan om snel resultaat te boeken.'' 

Helpen

''Ik zie soms jonge gasten rondhangen op straat en denk dan: zo was ik ook. Terwijl het tegenwoordig veel makkelijker is om van straat te komen. Je kan worden wat je wil. Met minder dan vijftig euro kun je zo een bedrijf beginnen op internet. Het is veel makkelijker om een stap in de goede richting te zetten dan vroeger. Dat wil ik die jongeren graag meegeven. Daarom ben ik inmiddels aan het uitbreiden. Ik wil scholen bezoeken en jongeren inspireren. Er is meer dan ze nu doen of kunnen. Als ik het kan, dan kunnen zij het ook.'' 

Advies

"Blijf zoeken naar iets dat bij je past. Probeer nieuwe dingen uit en denk niet meteen dat die nieuwe dingen niet goed zijn. Oordeel niet te snel, maar geef het een kans. Zo is het bij mij ook gegaan. Het heeft tien jaar geduurd. Ik volgde een ICT-opleiding en probeerde het als commercieel medewerker en pedagogisch medewerker om uit te komen bij fitness. Geef dus nooit op, want je weet niet waar het geluk uiteindelijk zit.''

Bianca Rafaela

Bianca Rafaela

Deze week de Curaçaose advocaat Bianca Rafaela, sinds 2012 eigenaar van Advocatenkantoor Rafaela. 

"Mijn vader is Curaçaoënaar, mijn moeder Nederlands en ik ben geboren in Nederland, maar ik woonde van mijn vierde tot mijn veertiende op Curaçao. Een kleine herinnering is dat er op de kleuterschool Papiaments werd gesproken, zodat ik het ook leerde. Als advocaat heb ik daar nog steeds profijt van. Het was nooit een bewuste keuze, maar veel van mijn cliënten zijn Papiamentstalig. Ze kunnen hun ei bij mij kwijt, omdat ik de taal spreek. Ik kan hun gevoelens vertalen naar de rechter in Nederland, want vaak is er weinig begrip voor de Antilliaanse cultuur. Het werkt naar twee kanten. Een voorbeeld is een ruzie, waarbij een kind een klap krijgt en vervolgens die ander helemaal in elkaar slaat. Aan de ouders leg ik uit dat het zo niet werkt in Nederland. Je mag hier geen eigen rechter spelen. Aan de rechter leg ik uit, dat ouders vinden dat kinderen voor zichzelf moeten opkomen. Wat ik ook veel tegen kom zijn bezwaartermijnen die zijn verstreken. Cliënten hebben allerlei argumenten en excuses waarom ze een bezwaar te laat indienen. Ik maak dan duidelijk dat het in Nederland echt binnen de geldende termijn moet.'' 

Obstakel

"Mijn rechtenstudie haalde ik in één keer, maar daarvoor had ik nooit goede cijfers. Ik zakte de eerste keer voor de havo. Ik kon wel studeren, maar het lukte niet. Ik wilde niets anders dan rechten studeren. Na het behalen van mijn havo-diploma koos ik de HBO-studie Management, Economie en Recht. Ik wilde het afronden in vier jaar en dan naar de universiteit. Ik haalde de hoogste cijfers voor rechten, maar mijn motivatie verdween toen er minder aandacht was voor dat vak. Ik ging alleen naar colleges die verplicht waren. Ik ging pas mijn best doen, nadat ik hoorde dat de propedeuse voldoende was om naar de universiteit te gaan. De universiteit was geweldig. Wel moest ik de eerste twee jaar met een woordenboek naast me leren. Ondanks mijn Nederlandse moeder had ik toch een taalachterstand. Maar ik had een leuke werkgroep en ik sloeg geen college over. Ik heb het in een keer gehaald, omdat ik het echt leuk vond.''

Helpen

"Niet iedereen begrijpt waarom ik advocaat wil zijn. Vaak worden mijn cliënten verdacht van een strafbaar feit. Het zijn geen slachtoffers maar daders. En vaak zijn het kinderen, want ik doe veel jeugdzaken. Als advocaat geef ik juridische hulp en probeer ik hun zaak zo goed mogelijk te doen. Er moet voldoende bewijs zijn voor een veroordeling. Maar ik wil ook de persoon achter die dader helpen. Een gevangenisstraf is niet altijd een oplossing. Ik kan ook met meer helpen, omdat mijn specialisatie algemene praktijk is. Wie in aanraking komt met justitie, heeft vaak meer dan een probleem. Ze raken hun werk kwijt, kunnen hun huur niet betalen, er zijn misschien problemen met een partner en kinderen, er speelt een schuldsanering. Daarvoor hoeven ze niet naar een andere advocaat, maar kunnen ze bij mij blijven.''

Inspiratie

"Enige tijd geleden had ik een reünie van mijn middelbare school in Nederland. Of ik advocaat was geworden, was de eerste vraag. Als kind wilde ik al advocaat worden. Ik weet niet precies waarom. Er zijn geen advocaten in mijn familie. Maar ik vind het fantastisch om mensen te helpen, ook al zijn ze niet altijd dankbaar. Ik geniet daar zo veel van, dat ik het eigenlijk niet eens als werk zie. Het is bovendien ook spannend en onvoorspelbaar. Ik kan een planning maken voor vandaag, maar opeens een telefoontje krijgen, dat ik naar het politiebureau moet voor een cliënt.''

Dankbaar

"Ik ben altijd erg op mezelf geweest. Niemand in mijn familie deed een universitaire studie. Ze begrepen niet waarom ik zo graag advocaat wilde worden. Ik had dus niet echt een voorbeeld, al begreep mijn vader uiteindelijk wel wat ik van plan was. Ik kon hem altijd bellen voor steun. Verder ben ik wel mijn eerste patroon dankbaar. Na je studie ben je advocaat-stagiair en heb je een patroon nodig om advocaat te worden. Hij heeft me die kans gegeven. Verder ben ik blij met mijn man. We doen veel samen, zowel privé als zakelijk. De verbouwing van mijn kantoor deed hij met een paar vrienden. Het computernetwerk verzorgt hij. We hebben echt samen iets opgebouwd.''

Advies

"Het is me altijd afgeraden om op een hoger niveau te studeren. Ik kreeg het advies om niet naar het HBO te gaan en op het HBO werd gezegd dat ik beter niet naar de universiteit kon gaan. Toen ik advocaat was, werd me afgeraden om een eigen praktijk te beginnen. Het was namelijk midden in de crisis. Ik heb nooit naar die adviezen geluisterd. Ik kende mezelf en wist precies wat ik wilde. Dat is dus ook mijn belangrijkste advies aan anderen. Uiteindelijk ken je jezelf het beste. Een ander kan geen keuzes voor je maken.''

Shulaika Delsol Ocan Spotlight  Caribisch

Shulaika Delsol

Deze week Shulaika Delsol, geboren en getogen op Curaçao en werkzaam als fiscaal jurist en belastingadviseur voor klanten op Curaçao, Bonaire en in Nederland.

 

"Ik heb sinds 2001 een belastingadviesboutique op Curaçao en sinds 2013 ook in Den Haag. Ik studeerde belastingrecht aan de Rijksuniversiteit in Groningen. Oorspronkelijk kwam ik naar Nederland om internationaal privaat recht te studeren. In die tijd dacht ik dat ik met zo’n specialisatie altijd werk zou vinden op Curaçao, omdat Curaçao dertig jaar geleden een sterke internationale focus en offshore industrie had. Mijn huisgenote hing op een dag een foto van een Ferrari aan de muur van onze gang. Toen ik vroeg waarom, antwoordde zij dat dat haar toekomstige auto zou zijn, nadat zij haar studie belastingrecht had afgerond. Ik ben me toen gaan verdiepen in belastingrecht, ik heb een aantal belastingvakken gevolgd en vond het zo leuk, dat ik ben overgestapt. Na mijn afstuderen als fiscaal jurist in 1994 ben ik gaan werken als Inspecteur der Belastingen bij de Belastingdienst Ondernemingen in Groningen en volgde ik tegelijkertijd de opleiding tot belastinginspecteur. Vervolgens werkte ik bij de Directie Internationale Fiscale Zaken van het Ministerie van Financiën in Den Haag, waar ik mij voornamelijk bezig hield met voorbereiden van beleid en fiscale wetgeving. Ik werkte onder staatssecretaris van Financiën Willem Vermeend, die ook mijn professor was in Groningen. Op een gegeven moment moest ik terug naar Curaçao, omdat ik mijn studie had bekostigd met een beurs van de toenmalige Nederlandse Antillen.''
 
Obstakel
"Ik moest wennen. Ik was acht jaar weggeweest en had geen ervaring met de werkcultuur op Curaçao. Bovendien had ik inmiddels een man en een kind. Werken voor de overheid is leuk, maar als je dingen wil veranderen, krijg je veel weerstand. Het was dus zwaar. Mijn salaris bij de Directie der Belastingen was ook lager dan in Nederland, terwijl het levensonderhoud op Curaçao vrij duur is. Mijn man, ook jurist, mocht niet werken, want een werkvergunning was er alleen voor schaarse functies in die tijd. We kregen geen lening voor een auto omdat we niet bekend waren bij de bank, zodat mijn vader borg moest staan voor ons. We moesten een huis huren en vlak nadat we waren verhuisd, werd bij ons ingebroken. De politie waarschuwde ons nog dat er een grote kans was dat de inbrekers terug zouden komen. Ze hadden namelijk niet alles meegenomen, maar wel klaar gezet. Je woont dan niet lekker meer in zo’n huis en we zijn snel op zoek gegaan naar een andere woning. Uiteindelijk trad mijn man in dienst bij het Ministerie van Arbeid en Sociale Zaken, maar net nadat we een hypotheek hadden afgesloten voor de bouw van ons eigen huis, maakte de minister van Financiën bekend dat het financieel erg slecht ging met het Land. Hij kon de betaling van de ambtenarensalarissen de komende tijd niet meer garanderen. Er waren dus verschillende tegenvallers. Het enige dat je kunt doen, is doorzetten. Mijn man en ik besloten dat een van ons uit dienst van de overheid moest en werk moest gaan zoeken in de private sector. Ik werd als eerste aangenomen bij trustkantoor CITCO en drie jaar later begon ik een eigen belastingadvieskantoor.''
 
Dankbaar
"Om ergens te komen heb je vaak hulp nodig. Mensen geven je de mogelijkheid om te werken en door hard en goed werk te leveren, kun je jezelf verder ontplooien en ontwikkelen. Dus ik ben verschillende mensen dankbaar bij de overheid, CITCO en Deloitte, waar ik ook vijf jaar werkzaam ben geweest, maar vooral God. Mijn vader heeft mij ook altijd gemotiveerd en gesteund om voor mezelf te beginnen. Hij stimuleerde me ook om in Nederland te gaan studeren om zo mijn horizon te verbreden. Ik ben trouwens ook de mensen dankbaar die me hebben tegengewerkt en nog steeds tegenwerken. Van tegenwerking word je creatief en strategisch, omdat je gedwongen wordt uitwegen te zoeken om obstakels te omzeilen."
Inspiratie
"Ik ben een perfectionist en ben altijd op zoek naar manieren om alles wat ik doe te verbeteren. Voor klanten doe ik meer dan ik zou moeten. Ik heb vorig jaar een online winkel voor leren tassen uit Italië opgezet. Ik wilde weten hoe dat in zijn werk gaat en of de huidige fiscale wetgeving wel geschikt is daarvoor. Belastingwetgeving verandert voortdurend omdat de maatschappij steeds verder ontwikkelt. Mijn werk is zeer afwisselend en dynamisch. Het is vaak een spel tussen de belastingadviseur en de fiscus. De inspecteur behartigt de belangen van een land en interpreteert de wet zodanig dat zoveel mogelijk belasting kan worden geheven. Als belastingadviseur probeer je de wet zodanig uit te leggen dat klanten zo min mogelijk belasting hoeven te betalen.''
 
Helpen
"Ik ging rechten studeren omdat ik mijzelf een rechtvaardig persoon acht. Het recht is tot mijn spijt niet altijd rechtvaardig. Mijn ervaring is dat de sterkste mensen veelal winnen en dat zijn vaak de mensen die kapitaalkrachtig zijn. Ik help al jaren gratis een gepensioneerde klant op Curaçao met zijn belastingzaken daar. Hij komt steeds in de problemen omdat hij twee pensioenuitkeringen heeft en het ambtenarenpensioenfonds op Curaçao deze twee pensioenen niet samenvoegt om de verschuldigde belasting te berekenen en af te dragen aan de fiscus daar. Ik verzorg zijn jaarlijkse aangiftes en doe de correspondentie met het pensioenfonds of de fiscus.''
 
Advies
"Alles heeft te maken met durven. Veel mensen willen geen risico lopen. Ze zijn bang om te falen. Maar als je in je comfortzone blijft zitten, zul je nooit iets nieuws ervaren. Als je een andere uitkomst wilt in je leven, dan zul je echt de formule moeten aanpassen. Dat is misschien wel eng, omdat je niet weet wat je te wachten staat. Je kunt namelijk heel hard je kop stoten als je in de diepte springt, maar je kunt ook tijdens de val leren vliegen. Dus durf en geloof in jezelf. Als je iets met passie doet, dan wordt het ook een succes.''

Donaties

Wilt u een gift of donatie doen

Zelfs de kleinste giften zijn voor ons van grote betekenis.