Portretten

Nathaly Pater: ‘Ik ga knallen!’

Nathaly Pater (29, Curaçao) heeft haar eigen T-shirtlijn ZZUNS opgezet. De illustrator en grafische ontwerper heeft na een rumoerig jaar eindelijk de kans gegrepen om haar droom te verwezenlijken.

Door Nelly Rosa

 Op het eerste gezicht is Nathaly Pater de vrolijkheid zelve. Ze is enthousiast en veelkleurig. Een palet vol talenten. Ze danst, tekent en ontwerpt. Haar lach is uitbundig en haar ogen weerkaatsen levensvreugde. Het tumult dat eerst in haar raasde, was met het blote oog niet te zien. Van binnen bloedde ze, maar voor de buitenwereld was ze een spring-in-‘t-veld. Zorgeloos, happy en fun. Op dit moment heeft ze ook echt reden om te juichen. Haar T-shirtlijn ZZUNS staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en haar website www.npillustrations.com is operationeel. Dat ging niet zomaar. Nathaly heeft het niet voor niets gekregen in haar leven. Een leven dat begon in 1979 op Curaçao.

”Op mijn tiende verliet mijn vader ons gezin. We woonden toen nog op Curaçao. Dat is hard bij mij aangekomen. Thuis was het niet prettig. Mijn moeder hield zich sterk voor mij en mijn broer en zus. Maar ik bleef met vragen achter. Gedachten als: ‘ik ben het niet waard, God luistert niet naar mij’, slopen naar binnen. De negatieve gedachten stapelden zich op. Ik kreeg enorme complexen. Als ik mezelf in de spiegel zag, haatte ik mijn spiegelbeeld. Ik was een timide meisje. Onder mensen voelde ik mij niet meteen prettig. Maar ik kon het goed verbergen. Aan de buitenkant was ik een vrolijk mens. Niemand kon de pijn en de haat zien.’’ Ze omschrijft de pijn als een monster dat meegroeit. “Hoe ouder je wordt, hoe groter het monster.'' Het dieptepunt was misschien wel het jaar 2007. Nathaly was net klaar met haar studie illustratie. “Toen wilde ik een eigen bedrijf starten. Maar ik was geestelijk een wrak. Ik moest alles weer in perspectief brengen, anders bleef ik in een vicieuze cirkel van onzekerheid, slechte vriendjes en een niet-zo-perfecte baan. 2007 was emotioneel een rampjaar. Alles zat tegen.’’ 

Naar de VS

Ze besloot niet bij de pakken neer te zitten, en ging naar de VS. Daar had ze goede herinneringen aan. Ze had tijdens haar studie een half jaar stage gelopen in San Diego en Arizona. Daar kwam ze tot bloei en tot rust. Rust waar ze naarstig naar verlangde na haar tumultueuze kinderjaren. Het was dan ook niet vreemd dat ze er vorig jaar voor koos om opnieuw even naar de VS te gaan. Ver van haar onoverzichtelijke leven in Nederland kon ze alles beter in perspectief plaatsen. “In mijn examenjaar waren een heleboel dingen niet concreet. Ik had te veel vraagtekens. Ik wist niet precies wat ik wilde. Ik had te veel ideeën die niet toegespitst waren tot iets concreets. Tijdens mijn bezinningsvakantie in de VS bracht ik mijn ideeën terug tot een aantal kernen waar ik mijn aandacht aan wilde besteden. Terug in Nederland kon ik met een heldere visie weer verder gaan bij waar ik was gebleven. Ook heelde God mij van mijn complexen en angsten. Ik kan nu volledig van het leven genieten. Precies zoals Hij het heeft bedoeld. Ook kon ik door Zijn liefde mijn vader vergeven en weer van hem houden. Ook deze relatie is hersteld.’’ Nathaly wist de negatieve lijn te doorbreken. Het ‘monster’ in haar wordt steeds kleiner. ”Kijk, ik zie het leven als een snelweg met kuilen in het wegdek. Je kunt veilig de overkant bereiken door deze te omzeilen, of je kunt razendsnel over het wegdek suizen. Je valt wellicht in een kuil, maar je hoeft er niet in te blijven. Met andere woorden: ik moet niet treuren om mijn verleden.”

Toekomst

De toekomst dus, daar gaat het om. Nathaly wil het gaan maken met haar eigen bedrijfje. Werken voor een baas, zoals ze tot nu toe heeft gedaan, is niets voor haar. Drie dagen per week werkt ze als grafische vormgever bij een reclamebureau. Dat klinkt goed, maar ze kan er niet genoeg voldoening uit halen. Een andere werkgever dan?  “Steeds hoor ik dat ik te weinig ervaring heb. Irritant. Als je mij geen kans geeft, dan krijg ik ook nul ervaring. Wat verwachten ze van mij? Dat ik als schoonmaakster aan de slag ga en na vijf jaar kom solliciteren? Het is allemaal wel leuk en wel dat je mensen met ervaring zoekt, maar het is niet altijd haalbaar. Ik weet dat bedrijven weinig tijd hebben om mensen op te leiden en te begeleiden. En het is kostbaar, maar als je iemand nooit een kans geeft dan weet je ook niet of die persoon het kan.’’ Dan maar voor jezelf aan de slag. Nathaly gaat het proberen met haar eigen T-shirtlijn ZZUNS. “De mode-industrie is een moeilijke wereld om binnen te komen, toch wil ik het doen.Tijdens mijn examenjaar zagen de docenten dat mijn illustraties gericht zijn op mode en lifestyle. Het zijn illustraties die je in de Elle of Avantgarde kunt tegenkomen.” 

Wereldje

Hoe komt een meisje geboren op Curaçao, dat niet bekend staat als voedingsbodem voor illustrators, terecht in dit wereldje? “Dat was ook nooit echte het idee. Vanaf kleins af aan riep ik dat ik kinderarts wilde worden. Mijn moeder had een collectie encyclopedieën waar ik geen woord uit snapte, maar het fascineerde mij. Op de middelbare school was ik de enige die een tien kreeg voor tekenen en hier en daar won ik prijzen met tekenwedstrijden. Maar het kwam niet in mij op om als kunstenaar mijn brood te verdienen. In de zomer van 1996 verhuisden we naar Nederland en kwamen in Veenendaal terecht. Ik was toen 16. Mijn docenten in Veenendaal adviseerden mij om naar de kunstacademie te gaan. Ik begon te twijfelen: waarom zou ik mijn talent niet gebruiken om geld mee te verdienen?’’ Een logische vraag, maar er was ook tegenstand bij haar ouders. “Voor hen was het moeilijk. Het kunstenaarsbestaan is onzeker. Ze hadden liever dat ik iets economisch of medisch zou studeren. Een kunstenaar was volgens hen een gefrustreerde wietrokende persoon met dreadlocks. Ze hadden geen idee hoe dat wereldje eruitzag. Nu wel: “Wij zorgen ervoor dat de wereld er mooi en kleurrijk uitziet. Van de banken bij de tramhaltes tot de gordijn die in je woonkamer hangt. Dat wordt bedacht door artistiekelingen. Nu zijn mijn ouders ook trots op wat ik doe.’’

Een eigen bedrijfje dus. Ze beseft dat het geen makkelijke weg is in deze economisch zware tijd. “Ook al wordt het moeilijk als zelfstandige ondernemer, toch waag ik die kans.’’ Aan haar T-shirts zal het in elk geval niet liggen. De illustraties van ZZUNS spatten van het katoen af. Levendig, sensueel en exotisch. Vrouwen die levenslust uitstralen omgeven door oldskool gettoblasters, palmbomen en sterren. ZZUNS is een afkorting van zunzuncito, Cubaans voor kolibrie. Het staat voor funky, urban maar ook stijl. “Ik identificeer mezelf met dat vogeltje. Ik ben bont, klein en verplaats me snel. Net zoals de kolibrie van bloem naar bloem fladdert op zoek naar nectar. Ik ga van de ene naar de andere plek voor inspiratie. Ik ben nu helemaal weg van de harajuku-stijl, een straatmode uit Japan.”

Accessoires

Volgens Nathaly houden Nederlanders zich niet zo bezig met mode. Zij kiezen altijd voor het veilige, het traditionele. Uit onderzoek blijkt dat de Nederlandse consument zijn geld liever aan andere dingen besteedt. In de top tien uitgavenlijst staat mode op de zevende plek. Onbegrijpelijk, vindt Nathaly. Het liefst kleedt de modeliefhebster zich uitbundig behangen met accessoires. “Accessoires zijn heel belangrijk. Ze maken een outfit compleet. Als je bijvoorbeeld in het zwart gekleed bent, kun je het combineren met een knalrode ketting. Kleur breekt de monotonie en maakt er een geheel van. Antillianen zijn bijvoorbeeld goed in combineren. Ze stemmen hun accessoires af op hun kleding, maar dat maakt het nog geen fashion. Uiteindelijk moet degene die mijn T-shirt koopt, zich er comfortabel in voelen. De prints moeten niet te futuristisch of vervreemdend zijn, maar tijdloos.’’ Met het starten van een eigen bedrijf is het eindstation nog lang niet bereikt voor Nathaly. “Uiteindelijk zou ik heel graag voor een groot merk als Roxy willen illustreren. Zowel de prints op de kleding als de etalages ontwerpen. Maar zover is het nog niet. 2008 was het jaar van voorbereiding, maar volgend jaar ga ik knallen.’’

Nathaly’s rolemodel

Ze bewondert haar moeder om de vreugde die zij in haar kinderen vindt. “Ze is erg blij met wat haar kinderen hebben bereikt. Dat is haar drive, dat maakt haar gelukkig. Ook staat ze altijd klaar voor anderen.’’ Voor steun en advies kan Nathaly altijd terecht bij haar oudere zus Lysette (37). “Zij is mijn steun en toeverlaat. Ze neemt de tijd om naar mij te luisteren. Ik kan altijd bij haar terecht met vragen over mijn eigen leven of mijn onzekerheden in dit nieuwe zakelijke avontuur. Ze helpt me dingen goed op een rijtje te zetten. We hebben nu een diepe vriendschap. Zij heeft ook een lange weg bewandeld om te bereiken waar ze nu is. Na haar middelbare school ging ze in de VS binnenhuisarchitectuur studeren. Dat viel tegen. In Nederland probeerde ze het opnieuw, maar ze vond het te technisch. Vervolgens is ze Bouwkunde gaan studeren, maar dat was het ook niet. Ze stopte met haar studie en nam een baantje als secretaresse. Ze heeft nooit gedroomd dat ze op haar huidige plek zou komen. Van secretaresse is ze opgeklommen tot manager bij een ict-bedrijf. Ze kent geen vrees en laat niemand over haar heenlopen. Ze is ondernemend en pakt alles aan wat ze denkt dat ze kan. Ik zie in haar dat diploma’s niet de enige ticket voor succes is. Met een sterke persoonlijkheid, gedrevenheid en een aardig woordje, red je het ook.’’

Login